Sende Kalan Yarınlarım

sensizliğin ertesinde aslında ne kolaydı yeni sevdalara yelken açmak. soykırım gibi yalnızlıklara boyun eğmek gecenin sessizliğinde anılara mahkum etmek kendimi bir şarjör dolusu intikam kusmak geleceğe bana benle eziyet etmek işime geldi. aslında yanlızlığı yanlız bırakan eksik kalan yanımı yanıma almadan atılmak vardı seneye planlarını bitirmek vardı kalbimin yarınlarında dünden kurtarmak mutsuzluğu avuçlamak pahasına..... sensiz, kalan ömrümden bir armağan göndermek vardı yaa... veda sözlerine gülüp geçen tebessüm eden sadece acılara.. bakınmadan yürümek yollarda.. aldandım ben sevda denen kelimenin büyüsüne, aldandım kalbimin sızısına, son deminde bulmak için kandım gülüşün sahteliğini bilememe rağmen haykıramadım kızıllığına vurdum kendimi gözlerimin, yanıma sadece bir tutam gözyaşından başka içimi sıkıştıran sıcaklığın kaldı.. savruldum hayatın sallantılı kollarına, yanlışlarıma rağmen yanlış olmayan bir kıpırtıyla kapandı sevda yolum seni sana emanet edip kayboluyorum geceye benzeyen gündüzlerin içinde.. hoşca kal, yarınlarımın dünde kalan tatlı hayali...