Ey Ki Ayrılık

Vakit ilkindi, El örgüleri bir kenara saçılmış nefessiz bir beden ayrılık yine mi sardın evimizin dört bir yanını ölümü kendine dost mu edindin ya örgüler, ya gözyaşları... ey ki ayrılık! Sinelerde ağıtlar yakılıyor gurbetteki kızı bu sefer annesinin nefessiz bedenine kavuşmaya gidiyor ellerimiz kurudu, yüreklerimiz hüzünle doldu. bakamam gözlerinin içine anla gözyaşlarımızı çekip giden yüreğinle dağla ey ki ayrılık! Son bir ölüm sessizliği, büyük annemden kalan ölüme şahit olan örgüler, beli bükülmüş bir baston... hayatta kalan, İnne lillahi ve İnne İleyhi Raciun.