Bahar Mevsiminden Göçüş

Aşkın meczup hallerinde yitirilirken yüreğimizdeki sevgi dipdiriydi... suların bulanık lahzalarında vaktin bir hayli vakit olduğu anlarda kırık kalbin üzerinde büyüyen hüzünler nefesin ömrünü daraltıyordu... sökük bir kazak işlemesini andırıyordu yarin bakışları sökük yorgun ve suskun. hayallerim dar ağacında asılı bir hengame zırhı zamanı kanatan, ruha dokunan. Suyla yıkanması mümkün olmayan elemler çepeçevre sardı baharı kötürüm duyguların yokluğundaki bahar mevsimi hangi çiçeği açtırır solan duyguların nazarında... bu esaretin bedeli yitirilmek, banktaki serçeye denk düşmek... Dipdiri yürek yoruldu serçenin ruhuna bulandı... bahar mevsimi yürekte soldu... kendini hiç bir diyarda bulamadı. sustu küstü ve gitti...