Nefret

Hayatıma girdiğin ilk günden beri Yaşama sevincimi elimden aldın Ben sana doğru ilerliyorken Sen hep bir adım geride kaldın Çıkarsız,saf duyguyla sevmiştim seni Hasret ve özlemle öldürdün beni Kimse alamaz kalbimdeki kini En büyük hatamdı seçmekte seni Hep fedakarlıkları benden bekledin Dertlerime birde sen dert ekledin Bir gün gelirsin diye yolun gözledim Allah kahretsin ki ben seni sevdim Dayan garip gönlüm buda geçecek Kara yeller elbet onada esecek Yağmurdan kaçıpta doluya rastlarsa Benim kıymetimi o an bilecek Ben sevdim diye hep söylüyorum Sende o cesareti göremiyorum Öyle nefret ve kin sardı ki beni Ne yapsam geriye dönemiyorum Sen gül'ü değil dikenini sevdin Küçücük yüreğimde sen artık öldün Sen beni öldürmeyip süründürürken Ben seni öldürüp maziye gömdüm...