Ölü Şiirler

Son Bahardı Ve Ardından Bütün Şiirler Ölür Sonbahar Görmüş Geçirmiş Bahardır. Başı dik Gönlü eğik Adı üstünde Son-bahardır... (On Dört Aralık İki Bin Dört Dünya Yılı Zamanı / Son Zamanlar Zamanı) --- Ve Zaman Gelir Bütün Şiirler Ölür---- Ruhumu sağıp durdu Kaf dağında esir düşmüş bahtım. Bu yüzden Hangi şiiri hayal edip yazmaya kalksam, daha oracıkta boğup öldürüveriyorum.. Ve ötedeki şiire doğru yol alırken Acaba diyorum O şiirde ne var ne kadar yaşar? Yaşarken kalbimi ısıtmaya yarayan Güneş,ay,yıldızlar Sevgi olup yağdılar tüm duygusallığıma. Gönül bahçemde öten bülbüller Açan çiçekler Konan kelebekler oldular hayatıma. Biliyorum gittikleri yer mutlaka cennettir.. Koynumun aşk ağacında yeşerip filizlenen -Ve Sonra ölen bu şiirler Kim bilir daha neler anlatırlardı dersiniz? `` Şiir hayatında iyi veya kötü ne yazarsanız yazın, ister sevgiyi isterseniz nefreti elbetteki sonsuzlukta yankılanan bütün şiirler satır,satır şairine geri dönecektir, şiirler ölmez yaşanır derlerdi eminim `` Düşünüyorum da Allah sonsuz şiirler gönderiyor gönülden sevenlere Nerede kaldı şimdi benim o ilk şiirlerim Kendi koynuma girdiğim düşten düşmüş düşlerim? İnsan kendi sevgisine duygularına bunu yapar mı diyorum? Aman sakın! Kalbim görmesin Gözyaşım duymasın Ruhum sakınsın Acı veren tutkularımdan Sonra Öldür,öldür bitmiyor... Keşke yaşanmamış şiirlerin soluk bir gölgesi olmasaydık Birlikte nefes alıp verebilseydik keşke.. Şimdi, Yıkıl canımın karşısından. Aç kalbini Göm beni Bir tek Kabrime sarılıp uyumak istiyorum! Sülükler içsin abdest sularımı. Artık şiirlerim bitti! ! ! Çünkü; Ben yokum ……................ Zaman mı? Şubat Yirmi Altı İki Bin Altı Ruhum Kuşlar Gibi Uçuyor Zamansız Zamanlara.. Yazılan Bütün Şiirleri Melekler Mutlaka Okur! ! ! (Sabiha Rana) Yedi Düvel Gönüllere Beyaz Düşler Paylaşımıdır!