ملمع

فایر با تظاهر ریا بیکارگی و تن پروری به شدت مخالف بوده و ریاکاران و تن پروران را سرزنش می کرده است گروهی از طلبه در برد خون که در زمان فایز دارالعلم کوچکی بوده فقط به درس خواندن و تن پروری و خورد و خواب می پرداخته اند و بدین بهانه از کار و کوشش سر باز می زده اند این تنبلی و تن پروری و بی توجهی آنان به کار و کوشش نفرت و خشم فایز را که به زبان و صرف و نحو عربی هم تسلطی داشته نسبت به آنان برانگیخته و سبب می شود که این قطعه شعر ملمع را بسراید ایها الطلاب ناموا فی بیوت -واسکنوا فی دار کم کالعنکبوت فاذکروا اشعار باقر دایما -لا تقولوا کان زید قایما مدرسه باید که تن لاغر کند جسم را افسرده رخ اصفر کند مدرسه کی زیبد این نابخردان جای اینان است اصطبل خران