شمارهٔ ۱۱۵
ف فایز
0
Altın Yaprak
به دل گفتم مکن این قدر فریاد
که اندر خرمن صبر آتش افتاد
بسوزد هستی فایز سراپا
گهی کان چشم شهلا آیدم یاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş