شمارهٔ ۱۲۱
ف فایز
0
Altın Yaprak
مه ده چار پیشت مضمحل شد
سهیل از گوشه چشمت خجل شد
چو عمر رفته رفتی برنگشتی
که فایز تا قیامت داغدل شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş