شمارهٔ ۱۸
ف فایز
0
Altın Yaprak
به هنگام تبسمهای جانان
شکر ریزد ز مروارید و مرجان
لبانش آب حیوانست فایز
دهم اندر کنارش تشنه لب جان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş