شمارهٔ ۵۷
ف فایز
0
Altın Yaprak
سحر آهسته دل گفتا به چشمان
که تو باید مرا باشی به فرمان
مرخص نیستی ای چشم فایز
که در کس بنگری جز چشم خوبان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş