شمارهٔ ۱۱۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
ز زهر ناوک او دل چو شهد خرسندست
اگر غلط نکنم تیرش از نی قندست
گره ز طرة خود باز اگر کنی چه شود
گره گشایی ما عمرهاست در بندست
کسی به دوست رسد کز جهان تواند رست
بریدن از همه عالم نشان پیوندست
دلم به حرف تو ناصح نمی کشد چه کنم
که ناوکم به جگر دل نشین تر از پندست
چه بی وفای جهانی که در زمانة تو
قسم به عهد تو خوردن شکست سوگندست
بس است نکته همین کوری زلیخا را
ندست
که مهر غیر برابر به مهر فرزندست
برای قتل تو شمشیر کی کشد فیاض
هلاک صد چو تو در بند یک شکرخندست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş