شمارهٔ ۱۳
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
خورشید گرده می کند از خاک پاک ما
ای تیغ یار حسرت عاشق به خون تپید
دامان تست و دست امید هلاک ما
در انتظار شور قیامت نشسته ایم
باری به امتحان گذری کن به خاک ما
هرگز بهار مشرب ما را خزان نبود
بدمستی افکند به زمین برگ تاک ما
با های های گریه برابر نشسته است
آواز خندة جگر چاک چاک ما
بیدردی زمانه به خود بسته ایم و باز
خون گریه می کند نفس خنده ناک ما
تا بوده ایم رند و سرانداز بوده ایم
از کس نبوده است چو فیاض باک ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş