شمارهٔ ۲۴۱
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
ز استغنا خیالش را به ما پروا نمی افتد
نگاهش پرتو خور گر بود بر ما نمی افتد
مه رویش گهی تاب از غضب دارد گه از باده
به گلزار جمال او گل از گل وانمی افتد
اگر سررشتة کار اسیران بلا نبود
سر زلف درازت این چنین در پا نمی افتد
چنان هنگامة بازار دامن گیریش گرمست
که نوبت در قیامت هم به دست ما نمی افتد
نرنجی گر نگاهش بر رقیبان می فتد فیاض
که تیر خردسالان متصل یک جا نمی افتد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş