شمارهٔ ۲۴۶
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
به گلشن چون روی مرغ از نوا خاموش می گردد
تو چون حرفی زنی گل پای تا سر گوش می گردد
اگر دیرآشنا باشد دلت شادم که هر سنگی
که دیر آتش پذیرد دیر هم خاموش می گردد
گمان دارم که با گل هست بوی نازنین من
چنین کز نالة بلبل دلم مدهوش می گردد
نمی دانم چه می بینم چو می بینم جمال او
همی دانم که در دل عقل و در سر هوش می گردد
دمی در عشق او فیاض خاموشی نمی دانم
ولی دانم که گاهی ناله ام بیهوش می گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş