شمارهٔ ۴۸

ز پس افتادگان عرض نیازی پیشوایان را که دشوارست قطع وادی این فرسوده پایان را که می گوید نوابخشان این کو را که یک ساعت به طرف دامنی گیرند دست این بینوایان را چه خواهد شد نگاهی گر نباشد گوشة چشمی بدین بیگانگی تا کی توان دید آشنایان را غنای سلطنت کم مایه تر از مسکنت دیدم مگر غالب شریکی هست با شاهان گدایان را فریب رهبران شرع بیش از رهزنان باشد نمی دانم که از ره برده باشد رهنمایان را دماغ دوربینی های عقل از عاشقان ناید دلیل دیگری می باید این آشفته رایان را به من گفتی چرا فیاض ترک زهدورزی کرد چه دانم من به وی تقریر کن این بخت آیان را