شمارهٔ ۶۵۰

ز ناز آن رام دشمن گرچه دایم می رمید از من ولی درد دل ناگفته گاهی می شنید از من من آن نامهربانی ها که می دیدم نمی بینم نمی دانم به غیر از مهربانی ها چه دید از من نمی دانم کباب ناز بودم یا عتاب امشب همین دانم که خونابی به حسرت می چکید از من تو طاقت دشمن و آنگه من و طاقت محالست این کنون آن صبر و آن طاقت که می دیدی رمید از من خوشا عهدی که در کوی تو بودم از جهان فارغ چه خواری ها که گردون از تغافل می کشید از من ز بس خون ها ز رشک کشتگانت می خورم ترسم که جوشد در قیامت خون یک محشر شهید از من تو ای فیاض اگر با من نزاعی در جهان داری جهان و هر چه در وی از تو و میرزا سعید از من