شمارهٔ ۷۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را
اگر از ناله وامانی دمی فریاد کن ما را
فراغت هر سر مو را به بند صد هوس دارد
کجایی ای گرفتاری بیا آزاد کن ما را
به یاد ما نمی گوییم خاطر رنجه کن دایم
فراموشت اگر کردیم گاهی یاد کن ما را
دل از کی مجاز افسرده شد بزم حقیقت کو
بس است ای عشق شاگردی کنون استاد کن ما را
سبکروحی سر معراج دارد ناتوانی هم
به بال تست پرواز ای نفس امداد کن ما را
به حرمان دل نهادن شوخی حسن طلب دارد
خرابی ها بس است ای آرزو آباد کن ما را
سر آسوده ای دارم من و فیاض من یارب
نصیب زلف فتراک غم صیاد کن ما را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş