شمارهٔ ۹۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
زلف را با تیره بختی شد رخ جانان نصیب
پر عجب نبود که کافر را شود ایمان نصیب
بر در دارالشفای یأس رو تا بنگری
داغ را مرهم دچا رو درد را درمان نصیب
شکر طالع ما چه می کردیم در گلزار وصل
زخم دل را گر نمی شد هم لب خندان نصیب
دامن از لخت دل ناشاد پر دارم بس است
غنچه را گو باش برگ عیش در دامان نصیب
طالع نیکو برند وو بخت ناسازت دهند
در سر کوی محبت کرده اند ارزان نصیب
گوی دولت برد هر کس ترک ننگ و نام کرد
تا قیامت شد سر منصور را سامان نصیب
کوهکن جان کند و شیرین قسمت پرویز شد
سعی ننموده ست در تحصیل روزی جان نصیب
بازم از خاک دری فیاض چشم سرمه ایست
گر به تکلیفم کشاند سوی اصفاهان نصیب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş