شمارهٔ ۵ - جواب فیاض به میرزا محمد سعید
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
ای آنکه در کف تو ورق چون رخ نگار
بی خامه می زند رقم نقش خط بر آب
وی مظهر عجایب فطرت که طبع تو
قادرترست بر سخن از چشم پرحجاب
نخل بلند همت گلزار خاطرت
دارد هزار سایه نشین همچو آفتاب
گفتی جواب قطعة من آن چنان که نیست
یک نکته جز تواضع این ذره ناصواب
لیکن زیاده از حد آزار بنده بود
چندین نبود نالة من موجب عتاب
از ناله ام زیاده برآشفته ای و نیست
دریای را ز جوشش یک قطره اضطراب
من این قدر حریف عتاب تو نیستم
باید به قدر حوصله پیمودن این شراب
حرف گمان منت احسان ز چون منی
چون افترای منت قطره ست بر سحاب
این بود مطلبم که جوانی و نوبهار
چشم ادب مباد ز غفلت رود به خواب
از من اگر به فیض رسیدی هنر ز تست
مه را رسد که نور پذیرد ز آفتاب
فیض از خدا و مبدأ فیاض هم خداست
در جدولست لیک به تدریج سیر آب
جز قرب و بعد وادی و سرچشمه هیچ نیست
سیلاب در نشیب ز بالا کند شتاب
کردی گر استفاده ز من بهتری ز من
مه در شب چهارده کم نیست ز آفتاب
شاگرد کامل به از استاد هم بسی است
مشعل شود فروخته از شمع در حباب
حاصل کزین سؤال که در بند فکر تست
چون غنچه دوختی لب نطق من از جواب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş