شمارهٔ ۱ - ماده تاریخ در انتساب وزیر

شکر لله که به فرمان شهنشاه جهان آنکه بی مهر رضایش نبرد حکم قضا آنکه چون بهر دعایش نفس گرم زنند جوش تب خاله برآرد لب ارباب دعا شاه دریادل گردون حشمت شاه صفی که بود تشنة خاک در او آب بقا صدر شه سید والاگهر پاک نسب آنکه چون لطف خدا در همه دل دارد جا میرزایی که شمیم نفس خلق خوشش گر شود عطرفروش سر بازار صبا در چمن از اثر فیض گشایی نسیم هیأت غنچه شود نافة آهوی ختا کار ارباب هنر گشت به سامان نزدیک جنس ارباب شرف کرد رواجی پیدا کوکب فضل به اوج شرف آمد ز هبوط علم شرع برآمد ز ثریا به ثری شب که دل صورت تاریخ تمنا می کرد می شنیدم که ز خلوت کدة اوادنی به زبان عربی روح پیمبر می گفت و لقد دار رحی الدین علی مرکزها