Asû

Suçu büyüktü Ã??sû'nun göklerecek Taş atmıştı güneşe doğru Bilinmeyen türküsünde Bilinmeyen çağından Açtı uykusuzdu sayrıydı Dolmuştu şeytanların soluğu derisine Kötü bir ışık Ve mavilikte duruşu çarpık ağaçların Sövmüş Tanrısına sövmüş Ã??sû Ã??sû Yakılacak yakılacak Ã??sû Ã??sû Doymuşlar bir ilk zaman içinde Ki sürer sıcaklığı karın karın Kartalla doymuşlar yılanla doymuşlar Doymuşlar yellerle yıldızla yalazla Var olmanın yeğnikliği alna çizilmiş Kötü ruhlar uyusun türlü boyalar içre Ve ta masallara uzanır Dudakların kızıl süsleri Agaç, davulların seslerinden Ã??sû Ã??sû Yeşiller allar sarılar Ã??sû Ã??sû Halay çeker korku Uzak kuşakların acısına karışık Yontulmuş taşlarda susar Güçsüz yumuşaklığı etin Büyünün kara kanını üfler boynuzlara Toprakta kök Açık bir esrikliktir apaçık bir uykudan Ve avın kurtuluşu işte Kişinin gücü Tanrının büyüklüğüne Ã??sû Ã??sû Yankılanır dağdan dağa insandan insana Ã??sû Ã??sû Devrilmiş gözleri ak Patlamış ürküden göğsü Bütün oba ateş bütün oba ölüm Bütün oba çırılçıplak Açlığı uykusuzluğu sayrılığı tükenmez ama Düşer elleri Yaşaması parlamaz ama Ã??sû'nun Ölüsü parlar Aydınlık yitiverir yeryüzü yalnızlığından Ã??sû Ã??sû Seni senin karanlığın sever ancak Ã??sû Ã??sû