Ben Matemimi Yaşamalıyım Böyle Sessizce

Istanbul susmalı ağlattığım her nağmede Deniz dalgalarını çekmeli sinesine Bulutlar yağmalı gecelerime Ve ben matemimi böyle yaşamalıyım yalnız yüreğimle Sönmeli ışıklar caddelerden Ben yakarım yüreğimi; alev alev har olurum karanlıklara Bir kendime yar olamam bilirsin Şehre dar olurum; sığamam sensiz Istanbul'a Ufukta kaybolurum / belki / sana yakın bir koy bulurum Ki kaybetmem seni, israf etmem zerreni Ama susmalı umutlar bile Ben matemimi yaşamalıyım sessiz bir iç çekişte Yıldızları da koy ver gitsin ötelerime Kalemim detone vurmalı yapraklara Akordu bozuk olmalı gitarımın Tersinden uyanmalıyım sabaha İşte böyle aklım yalın, duygularım yoğun olmalı sana Bir gecesinde daha öldürebilmeliyim dünyayı Yakarım da Istanbul'u, yalnız yanarım aşkınla yazılmamış satır aralarında Öznesi olurum bütün elemlerin Anlamsız bir lirikten ibaret olur yaşadıklarımız Meydanlar şahit olur yarım kalan sevdanın yalın kalan aşığına