Çocuk Yürekli Koca Adam

Aşkı tanımlayamazdım Seni tanımadan önce Bir yabancı duyguydu Bir lükstü Bir ulaşılmaz rüyaydı belki Seni tanıdığım gün değişti her şey Görmediğim şeyleri gördüm bilmeden Balıkların rengini tanıdım Denizin kokusunu sevdim İnsanların yüzünde ki kırışıklıkları öpmek istedim Haykırmak istedim dünyaya İçimde ki çocuksu sevinci Bilsin istedim herkes Ama utandım Ama heyecanlandım Sana koşarken Ada vapurlarıyla Martıların çığlıklarını hissettim bedenimde Te düzelik değilmiş meğer hayatın kendisi Yaşamı sevdim yeniden İnsanlara inandım güvendim Paylaşmayı arzuladım Yıllar sonra bir şeyleri Sokakları caddeleri kaldırımları Bir başka heyecanla adımladım Denizin ötesini gördüm Ve gölgenin sonrasını Güneşten önce İçimde büyüyen bir işveli yosma türküsüydü Ağıtları silip süpüren Sevda bu muydu Aşk bu muydu Ne olmuştu Baharın çapkın bakışlı delikanlısına Nerde durmuştu Şehrin fiyaskosunu bıçaklayan Çocuk yürekli o koca adam Bir gün sular durulduğunda Beyaz saçlarımın kıvrımlarında Sana itiraf ederim İçimdeki zenci logoların Dokununca yıkılacak O korkunç uyumsuz uyumunu