Însan e

Go ez bêjim wê dengê min pir bilind be Piştre guhê guh li min guhdar dike tirsim ber û vajî bikin Ji ber yê go min guhê diwarê derewan bixîne însan e Tirsim ji xwere xeyale kî çêkim wek ku cenneta xwedewend ez tê de hilperim Ji ber yê kabusa berde xeyala min însan e Bi bazkên azadiye weke kevukekî di ezmanê welatê xwede ez newêrim bifirim Ji ber yê go min bi nêçîra xwe ji ezmana bîne xwar însan e Ez esîrê dengê bilbilekê me guhdar bikim hembêz bikim lê ez newêrim Ji ber yê go bilbila pêşiya çavêmin di qefesa xwede ker bike bêdeng bike însan e Nikarim berê va helbestê xwe bidim lêgerîna rastî û ez lê bigerim Ji ber yê go helbesta min kelepçe bike însan e Ku çavêmin ronahiyekê bikeve ji kesekî re nabêjim û nebêje Ji ber go yê go çavêmin kur bike însan e Li ber destê qederê ez bume esîr sêwî reben parsek winda Sebeba go ez xwe qurbana berîka xelkê bikim însan e Ez ditirsim bibim aşiq ji bo evînekî ne diyar Yê go xiyanetê li dilêmin bike însan e Pir caran pey mirinê ketim go ez bimrim Yê mirinê li min şîrîn bike însan e Wê çave dayikamin ser goramin ve be Yê rê peşiya dayîka min jî bigre însan e Min tobe be carek din ez bêm vê dinyayê Ji ber yê go min dewletbuna xwede dîsa kole bike însan e Ger însan wusa be çima insan insan e Ka wîjdan, ka rûmet, ka dil Ma gelo ev jî ne para însan e Hey însan