Bir Aşka İki Ayna

incir dalında kururken güneşin yanık sütü araf'a gömdüm kapımda unuttuğun bahçeni kırlangıç ömrüdür ayrılık dem tutmaz nasıl silinir teninden baharın kınası nefesini ördüm aşkın öperken düşlerini mavisinde gecenin ay tutulur her yasak darağacında yaşatır kendini suya eğilmiş ateştir aşk dumanı seyyah nasıl uyur deniz akıyorken nehir hala sesini gördüm kaldırımda silerken gölgeni kasım göçünde çiçeklenir günahım kaderin salyasında unuttum çocukluğumun bilyesini intihar dölüdür ömür yaşamak değil nasıl ayrılır suyla kum yağmalarken denizim celladın güllerini