Randevu

sonra bir akşamüstü oluyorum kara çalınmış nefesime limanlara yagmur yagıyor tanıdık bir sessizlik çogalıyor kapımda ve gece bir mayın kadar suskun nefesimin bugulanan camlarından hüznün tenha sokaklarına bakıyorum bu kimsesiz yagmur bu çıglık çıglıga sessizlik hiç de yabancı degil ve bu sargısız günler yeni bir ayrılıgı doguracak biliyorum yine bir cinayet hışmıyla eklenecegim takvim yapraklarına ve hiçbir zaman sonu gelmeyecek bu çelişkilerin biliyorum ama yine GİT bırakma senden geriye ne bir ses ne bir nefes koy cebine bir okyanusu ve dalga dalga çekip git uykusuzlugumun kıyısından yüzüme bir tokat gibi in ve GİT işte vakit geldi alacaklarını al 10.45 treni seni bekliyor biraz çabuk ol bakma yüzüme öyle son bir haykırış bekleme aç kapıyı usulca ve hiçbirşey söylemeden GİT seni geçirmeye gelemeyecegim onun için kızma kızdırma sadece çek git bendeki senden.........