Beyaz Ölüm ve "O"
F Ferhat Özmen
0
Altın Yaprak
Yokluğun bağrına atılan bir tohumdun sen,
Bütün umutlarım sende yeşerecekti.
Hilkat garibesiydin; çünkü
Su ve ışığın hayallerim olacaktı.
Yokluk mekânında varlık cilvesi gösterecektin.
Yalnızlığa sığındım senden sonra,
Yeşermeden hazan gördü umutlarım.
Bana kalan mum gibi erimekti sessizce.
Şimdi mazide arıyorum, istikbalimi,
Pembe hayallerle düşlüyorum seni,
Kavuşmak mı gelecekte? belki.
Sessizliğinin çığlığı dapdar etti beni,
Varlık içinde yokluk çekiyorum sevgili;
Tut elimden, gör bu halimi,
Beyaz ölümün pençesinden kurtar sevdiğini.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş