Çocuklar

Ankara’da bir sabah Yine puslu yine sisli Bir Pazar sabahı Ankara’nın Gazeteye bakmak içimden gelmiyor bugün Biliyorum haberler yine kötü Yine savaş hır gür kavga gürültü Bir tarafta Amerika ötede Irak Savaşsız olmadı da hiç, olmaz mı dünya İlla çıkacak Lordlar baronlar istedi diye Yine çok kan akacak Odamın içi kan odamın içi barut kokusu Hayır odamın içi değil kafamın içi Bugün kahvaltım çay ve sigara Bir an önce atmalı kendini sokağa Sokaklarda yalnızlık bırakır mı yakamı Bu ıssız caddeler acıtıyor canımı Caddeler insan seli caddeler ışık seli Yalnız insanlar caddeler ıssız Ve caddeler ışıltılı karanlığında yalnız Bugün güneş dahi karanlık Güneş dahi ıssız Yok arkadaş yok bu böyle olmayacak Yok mudur dünyada insan haykıracak Bir gündür dünya yarın yok Bugündür o da bilen yok Durun kaçmayın neden ki telaşınız Yetişir belki bir gün insanlığınız Yetişir de görürsünüz çocukları kolsuz bacaksız Çocuklar inleyen öksüz çocuklar Çocuklar rengarenk güzel çocuklar Ya sevmeye vaktimiz olmadı sizi Ya da bilemedik gerçekten sevmeyi.