Ayrılık

Yokluğun şimdi yakar içimi Acı verse de yine duysam sesini Gözlerin gözlerime değse Ve son kez tutsam elini Bırak dursun zaman dert değil Rüzgarla değil ama sade aşkıma eğil Böyle ayrılık acı ölüm gibi değil Artık bu aşk ne senin ne benim değil Kara gözlerine dolsa da yaşlar Üzülme tüm ayrılıklar böyle başlar Bir gün dile gelip konuşsa taşlar Aşkın karşısında eğilir başlar Belki son görüş bu gülü baharı Ya son aşk bu ya aşkın hazanı Ölsem ne gam yitirince cananı Deli gönül dertli gönül yaralı.