Ellerinde Anormal

sana dönük bir şarkı vardır denizde kanat çırpan sana dönük bir dağ vardı sana dönük vadiler ve ovalar vardı sana dönük mevsimler vardı ben bir ayna doğuruyordum sonbaharda sıcak sıcak kelimelerimle ve herkes aynı kelimeleri kullanıyordu ihanet bile paramparça oluyordu gece sana dönük özlemler vardı yıllanmış sen bir çöl oluyordun yüreği kavrulan sana dönük yağmurlar vardı çıldırmış gibi düşüyordu damlalar bedenine ve sen bir okyanus oluyordun sana dönük ırmaklar usul usul akıyordu derinden sana dönük geceler vardı karanlık ve yaralayan ve yaprakların uçuşuyordu benim aynamda benim aynam baharı yansıtır benim aynam doğurgan ve yabanidir sen ise taptaze bir çiçeksin işte, hepsi bu yaprakların üşümesin sonbahar rüzgarından benim aynamda gör gülyüzünü ve benim elimde sol solacaksan eğer bir gün beni bulduğun yerde sev ben her zaman bulunamam ciğerinin ateşinde ben her gece gelemem evinize ben gece saat tam onikide vardiyadan çıkan fabrika işçisinin bakışlarıyım ben diyarbakır'da göğsüne büyükkayalar düşmüş bir işkencehane çığlığıyım çünkü beni bulduğun yerde öp ve kutsa yaz güneşi anlamaz beni bir sonbaharda ellerine doğdum biliyorsun ve vuruldum zeytinkarası gözlerine ayak uyduramam o yangın yeri bakışlarına bakışlarının derinliklerinde yitirip yok et bedenimi madem bir gün öleceğim ellerinde öleyim