Yıllar Yedi Beni

Teker teker dökülürken saçlarım Ne umur eyledim ne de ders aldım Bir de baktım tek tel kalmamış başta Ne zaman kel oldum şaştım da kaldım. Gençlik rüzgârları eserdi başta Sorun muydu yağım yoğimiş aşta Yaş elliyi aştı, gönül telaşta Şimdi zehir oldum, eskiden baldım. Dediler "su varken kovanı doldur Deme bu çeşmenin suyu hep boldur Ömür, sonu olan uzun bir yoldur" Ömrümden yılları ben kendim çaldım. Alimim sanırdım hiçmiş bildiğim Sıçan olamadan çuval deldiğim Balık oldum yirmi bire geldiğim Yaşıma bakmadan deryaya daldım. Güzel sandım beni suya bakarak Sona geldim hep kendimi yakarak Ne AT'mışım meğer ne de dört ayak Anladım kendimi sadece naldım. Yıllar yedi beni, bitirdi beni Alıp hülyalara götürdü beni Bütün sevenlerim yitirdi beni Meğer okyanusta nokta bir saldım. Adam olur idim yensem fendimi Aşamadım ömür boyu bendimi Katmer sandım, börek sandım kendimi Oysa itler yemez adi bir yaldım. Beni yiyip yuttu kendi kurdum da Ayırt edemedim, ben'i vurdum da Hayatım romandır dedim durdum da Sonunda anladım ben bir masaldım. İNSANİ'yim artık ne desem boştur Gençlikte insanın her demi hoştur Deli yürek haydi, şimdi de coştur Sonunda anladım değersiz maldım.