غزل شمارهٔ ۲۵۲

ف فیض کاشانی
0 Altın Yaprak
مستی ز شراب لب جانان مزه دارد می خوردن از آن لعل بدخشان مزه دارد چون پرده بر اندازد از آن روی چه خورشید بر گردنش آن زلف پریشان مزه دارد لعل لبش آندم که درآید به تبسم شوریدن ما در شکرستان مزه دارد مستان چو درآید که شود ساقی مستان در پای وی افتادن مستان مزه دارد آن دانه مشگین که سفیدست و بر آتش بر عارض آن خسرو خوبان مزه دارد ظلمات بمان زلف برانداز و لبش بوس خضر آب حیات از لب جانان مزه دارد یک شب اگرم تنگ در آغوش درآید بیهوشی دل بی خودی جان مزه دارد ای فیض بگو شعر ازین گونه که در عشق این نوع سخن های پریشان مزه دارد نی نی غلطم این چه سخن بود که گفتم از روی بتان خواندن قرآن مزه دارد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.