غزل شمارهٔ ۲۸۳
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
چشم شوخ تو فتنه میسازد
ابروانت دو تیغه میبازد
قد و خدت چو بگذری بچمن
بر گل و سرو و نسترن نازد
از همه نیکوان گرو ببری
جلوه ات رخش حسن چون تازد
هر که تیری ز غمزه تو خورد
دین و ایمان و عقل و جان بازد
تیر مژگان کمان ابرویت
دم بدم سوی هر کس اندازد
غمزه شوخ را بگوی که تیر
سوی هر بوالهوس نیندازد
چون ترا دید میرود از کار
فیض سوی تو دست چون یازد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş