غزل شمارهٔ ۳۵۵

حق را نمیگویم بعام علم این تقاضا میکند آرم برای خام خام علم این تقاضا می کند عامی اگر پرسد ز من عامی شوم من در سخن گویم چرایی ناتمام علم این تقاضا می کند برهان چو آرد پیش من برهان بود هم کیش من حق را باو گویم تمام علم این تقاضا می کند آید چو از راه جدل باشد مرا هم این عمل برهان نیارم در کلام علم این تقاضا می کند از نور مصباح یقین تا ره نه بینم مستبین حاشا نهم در راه گام علم این تقاضا می کند حرفی نیارم بر زبان از روی تخمین و گمان مجزوم را سازم امام علم این تقاضا می کند از عمر تا دارم نفس از ره نخواهم کرد بس تا در جنان گیرم مقام علم این تقاضا می کند سایل شوم بر هر دری پرسم زهر واپستری شاید شوم از فیض عام علم این تقاضا می کند فیض و ره افتادگی تحصیل علم و سادگی بر ساده نقش آید تمام علم این تقاضا میکند