غزل شمارهٔ ۳۵۵
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
جان به یاد لبت شکر خاید
دل به دندان غم جگر خاید
ظن سیری مبر که لقمه خام
بخت پیر است و دیرتر خاید
دل آشفته بخت من تا چند
جای انگشت نیشتر خاید
آن که گیرد مزاج پروانه
شعله چون میوه های تر خاید
بس که یابد حلاوت از پرواز
طایر شوق بال و پر خاید
لب شادی ببست یک چندی
عرفی اکنون لب دگر خاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş