غزل شمارهٔ ۵۰۰

ای رهنمای گم شدگان اهدنا الصراط وی چشم راه روان اهدنا الصراط در دوزخ هوا و هوس مانده ایم زار گم کرده ایم راه جنان اهدنا الصراط بگذشت عمر در لعب و لهو بی خودی شاید تدارکی بتوان اهدنا الصراط ره دور وقت دیر و شب تار و صد خطر مرکب ضعیف و جاده نهان اهدنا الصراط غولی ز هر طرف ره وا مانده زنده آه از صفیر راهزنان اهدنا الصراط نی ره بسوی سود و نه سوی زیان بریم ای از تو سود و از تو زیان اهدنا الصراط از شارع هوا و هوس در نمی رویم گاهی در این و گاه در آن اهدنا الصراط رفتند اهل دل همه با کاروان جان ما مانده ایم بی دل و جان اهدنا الصراط گم گشت فیض و راه بجایی نمیبرد ای رهنمای گمشدگان اهدنا الصراط