غزل شمارهٔ ۵۵۷

ف فیض کاشانی
0 Altın Yaprak
گذر کن ز بیغوله نام و ننگ بشه راه مردان درآبی درنگ رسوم سفیهان ابله بمان که رسم سفیهان کند کار تنگ فراخست و هموار راه خرد در اینراه نه خار باشد نه سنگ بدست آوری گر تو میزان عقل نباشد ترا با خود و غیر جنگ چو آهنگ جان تو آرد هوا به حبل هوای خدا زن تو چنگ هوس بر سرت چون نزول آورد فرو بر هوس را بدم چون نهنگ بقدر ضرورت ز دنیا بگیر مکن بار بر خود گران و ملنگ کمی مال افزونی راحت است کمی جاه آسایش از نام و ننگ پذیرفتی این نکته را گرچه فیض وگرنه سر خالی از عقل و سنگ

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.