غزل شمارهٔ ۷۷۵
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
غم عشقت فزون شد چون کنم چون
شکیب از حد برون شد چون کنم چون
مرا بی جرمی از خود دور کردی
دلم زینغصه خون شد چون کنم چون
بکام اژدهای غم فتادم
نمیدانم که چون شد چون کنم چون
دلی کان با وصالت داشت آرام
کنون در هجر خون شد چون کنم چون
ز عشقت ای پری دیوانه گشتم
سراپایم جنون شد چون کنم چون
بگرداب بلایی مبتلایم
که نتوان زان برون شد چون کنم چون
بلای عشق و بی تابی و مستی
جنون من فنون شد چون کنم چون
دلم در زلف بی آرام جا کرد
سکونم بیسکون شد چون کنم چون
نمیگنجد دگر در سینه فیض
غمش از حد برون شد چون کنم چون
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş