غزل شمارهٔ ۸۲۱
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
ای که دردت با دوا آمیخته
در غمت بس خرمی انگیخته
با تو تا پیوند محکم کرده ام
رشته جان از جهان بگسیخته
مهر تو بگرفته سر تا پای من
عشق تو با جان و دل آمیخته
بر درخت عشق در باغ دلم
میوه های گونه گون آویخته
دیده گریانم از دریای عشق
در کنار در و گوهر ریخته
کهنه غربال فلک بر سر مرا
نو بنو غم بر سر غم ریخته
هم ز دردت کن دوا این درد فیض
ای ز دردت صد دوا انگیخته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş