شمارهٔ ۱۴

برای دوست رفیقی که خالی از خلل است محبت نبی و آل و علم با عمل است صفیف شو به عمل راه آخرت تنگ است به علم کوش که عمر عزیز بی‏بدل است نه من ز بی‏عملی در جهان ملولم و بس ملالت علما هم ز علم بی‏عمل است چو غایب است امام زمانه یکباره جهان و کار جهان بی‏ثبات و بی‏محل است دلم امید فراوان به وصل او دارد ولی اجل به ره عمر رهزن امل است خدای هر دو جهان هرچه خواست کرد مگو که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است خداست فاتح ابواب و خالق اسباب فرو فرستد آن را که کرده در ازل است برای آن که ظهور امام زود شود همیشه ورد سحرگاه فیض العجل است