شمارهٔ ۱۴۳
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
گر از روش حافظ و قرآن به در آیی
هر ره که روی باز پشیمان به در آیی
بردار سرودی ز کلامش طرب انگیز
شاید دمی از غصه هجران به در آیی
جان می دهم از حسرت دیدار تو چون صبح
باشد که چو خورشید درخشان به در آیی
تا کی چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به در آیی
از تیره شب هجر تو جانم به لب آمد
وقت است که همچون مه تابان به درآیی
ای فیض مخور غصه که این پرده غیبت
برخیزد و از کلبه احزان به درآیی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş