شمارهٔ ۱۴۲

سحر با باد می ‏گفتم حدیث آرزومندی خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است بدین راه و روش می ‏رو که با دلدار پیوندی‏ قلم را آن زمان نبود که سر عشق گوید باز ورای حد تقریر است شرح آرزومندی اماما کن نظر بر ما نظر می ‏کن به مشتاقان چرا یکبارگی ما را ز چشم خویش افکندی اگرچه فیض نور تو به عالم می ‏رسد از غیب چه از مهر جهان افروز نهان در ابر اسفندی ولی بی ابر می‏ خواهیم خورشید جمالت را که کم نور است چشم ما بینش نیست خرسندی میان گفته‏ های فیض و نظم حافظ شیراز نگنجد نسبت دیگر مگر امی و فرزندی