Kayıp Oğlunun Yollarını Gözleyen

F Fikret Demirağ Fikret Demirağ
0 Altın Yaprak
Bir Fenike kadını gibi gizemli bir yörük kadını kadar sabırlı bir Yunan dağlısı kadar acılı ana, defne, mersin ve sevgi dallarından bir çelenk yaraşır alnına Ölüm yaşıma girdim, üşüyorum eşiğinde kapımın; götürülen ciğerköşem oğlumdu, bir yazıydı ömrümün, tüfekler alıp gitti, ömrümüze vuran karanlık. Bir zeytin fidanı gibi büyütmüştüm onu ben; silindi gitti izleri, her şeyi örttü zaman. Ölüm yaşıma girdim, ağlıyorum eşiğinde kapımın. Mum adadım, fal baktırdım, zeytin yaprakları kuruttum; mumlar kaldı, fal çıkmadı, yapraklar kimi tütütmek için? Bir kuyuya düşer gibi düştüm dibine acının. Çan ve ezan sesleri başka bir dünyanın sesleri gibi. Kapıma dayandı sonyaz, sanki bir ören yeriyim! Ölüm yaşıma girdim, ıssız bir kır gibi yüreğim. Umut beslenemez artık, ve tansık beklenemez baklavalı kazaklar örüp beklediğim fidanım için (çıkıp gelse mersin dallarıyla döşerdim yollarını!) Artık salkım vermeyen asma, meyve tutmayan zerdaliyim! Ben bir anayım, deliyim, ağlıyorum eşiğinde kapımın. Dışımda kışın yakın rahmeti, içimde sonyazın hüznü. Ne omzu kalabalıklar geçti, asfalt ezen bandolar acının çökerttiği zayıf ana omuzlarımın yanından! Bundan sonra olsa olsa ne olur artık kadınlığımdan! Bir dal bulmak istiyorum, barış açan bir dalcık, son bir kez bakmak için giderken buralardan. Duruyorum eşiğinde kapımın, içimde sonsuz sonyaz!

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.