F Fikret Demirağ

Fikret Demirağ

18 şiir · 1940 — 2010

0 Altın Yaprak

1940 yılında Kıbrıs-Lefke'de doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü (şimdi Gazi Üniversitesi) Türkçe Bölümünü bitirdi. Kıbrıs'ta Türkçe öğretmeni olarak çalıştı. Öğretmenlik görevini 29 yıl kesintisiz sürdürdü. Öğretmenlik hayatı boyunca şiire hiç ara vermedi. Şiirleri, Kıbrıs'ta ve Türkiye'de yayınlanan dergilerde yayınlandı. 2010 yılında vefat etti.

Tutku

  • İkinin Yaşamı
  • Esperanza
  • Açar Yörüngeler Çiçeği
  • Aşkımızın Şarkıları
  • Kısa Şiirler Durağı
  • Ötme Keklik Ölürüm
  • Dayan Yüreğim
  • Umut ve Dehşet Çağından Şiirler
  • Dinle Şarkımı
  • Akdenizli Şiirler ve Aşk Sözleri
  • Adıyla Yaralı
  • Rüzgârda Ozan Türküleri
  • Hüzün Ana
  • Limnidi Ateşinden Bugüne
  • Seçme Şiirler
  • Sırı Dökülmüş Kökayna ve Yalnızlık
  • Gece Müziği
  • Eros'un Oku
  • Alfa ve Omega

Fikret Demirağ şiirleri

Arama yardımı

1 Ben, sende bir "hayal"i... (mi? Adını koyamıyorum!); bu "Aşk" dedikleri şey ne biçim ŞEY! Ömrümden gazel yapraklar uçuşuyor sanırken…

Cypri! 1 Sezenler az değil, ki tohumumuz sana ekildi ; toprağına bıraktı ‘bir rüzgâr’, ve vaki oldu ki burda yeşerdik! Burda doldu başaklarımız, burda üredi ‘melezlenerek’ taneleri…

Seviyorsun.Neye göre?Ölçün ve nedenin ne? Neden O'nu değil de beni?Paylaşmak mı talan mı; herkes bir başkasında 'kendi'ni seviyor biraz? Sorular ve kuşkular arasında geçip gidiyor…

1

Her sabah acemi başlarım,yeniden acıya ve Aşk'a,Hayat'a ve şiire her sabah yeni baştan,acemi; daha bu dünyada söylenecek şarkım çok,…

(BİR YURDUN RÜZGÂRDAKİ SESİDİR) Dinleyin, bir oğlum dizelemeyi deniyor beni, kırağı çalmış dal uçlarımdan biri;…

Acımın alnından öperek uyandır bir sabah beni dışarıda güneşi ve baharı yağarken yağmur. Yüreğimde bir müzikle uyandır beni tüy parmaklarını ağrıyan yerlerimde gezdir.…

"Ben değiştim" gözleriyle bakıyor karşımdaki 'yabancı', biliyor ki ben de 'eski ben' değilim, ve bunu dillendirmeme konusunda…

beni bırakın, şimdi biraz kendime lâzımım birkaç gün, birkaç yıl, birkaç ayçiçeği beni unutun, yok sayın, öldü bilin. kuş kendine, balık kendine, ağaç kendine…

Bir akşam a ç ı l d ı y d ı k* … gene ‘ağır’ bir yıldı -Kan orkestralarını çaldırıyordu ‘maestrolar! ’-; hafif müzik gibi çıkıp, ‘ağır’ bir vakaya savrulduyduk (Gençlik ‘hafif müzi…

Yetişip zamanında duyulmadı dipten gelen derin uğultu, “iyi geceler! ”e ‘uğurlandı’ duyanlarımız da; ‘fay’ çatladığında ‘geçmişola’ydı artık! Haç titreyip Hilal devrildiğinde,…

15 / 18 gösteriliyor

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.