Sorgusuz Sualsiz

sorgusuz sualsiz siliyorum bilinçaltımdaki toz zerrelerini; kalanların artığıdır şimdi belleğimdeki. herkes içinde garip, gurbet yolcusu. iğretidir omzundaki yük ha düştü, ha düşecek. kaygan zemindir şimdi zaman akreple yelkovan arası çarmıh içinin gurbetinden atılmış da yapayalnız kalmış. hangi kapıdan girdiğimi bulamıyorum bulursam çıkarım. oysa sen de oyalanıyorsun dön de bir bak! ne yapıyorum sana eriyor içimdeki buz ben de eriyorum. klavyeye bu kadar uzun bakmadım hiç harflerin yeri karışıyor, ara sokaklarda gibi heceler. yırtık olan hüznü yapıştırıp duruyorum alnımın ortasına. kendimle bağladığım tabureyi atıyorum aşağıya, vakit/sizlik mekânsızlık içinde genişlemesi için yakarıyorum. bir şeyler düşürdüm, bir şeyleri kaybettim hangi sokak arasında, nerede bilmiyorum. yada hiç yoktu, ben öyle sandım. gürül gürül akan ırmağın önü kesilmiş gibi, kesik kesik gelen ıssızlık. yada güneşin tam alnından kurtulan sözcüklerin büzüşmesi. açık denizlerde batan mürettebatın başında kaptan gibiyim terk etmeyi bekleyen. yırttım yelkenin tüm kumaşını bir an önce batırmak için. kat kat eteklerini çek üzerimden ey deniz; çek! ...