Sultan-ı Yegah

sultan-ı yegah mekamında, bir ayrılık biriktiriyorum kendime sus-kun bir tavırla, herkesi ortalık yerde, bensiz bırakmaya bu makam sultan-ı yegah bir gidiş... ellerinden kayarcasına akıp, yatağını bulacağım toprağın... dilinin ucunda acı bir tat gibi kalacağım hicretin eşiğinden geçince, kapımda hayret karşılayacak seni... sonra aşk'ı arar gözlerin, hüsn gelmiş diye sarılır sühanın ellerine... Yedi-emine emenet edilen bir mektubu, okumadan attığım toprakdan şimdi serçeler besleniyor, ve kırık kanatlarını sürüyor toprağa güvercinler... yeşile doymamış gözlerde bulanık akıllar sedefleniyor. kaldır başını artık, ellerin kadar uzağım sana! ...