Castelã (Florbela Espanca)

F Florbela Espanca
0 Altın Yaprak
Altiva e couraçada de desdém, Vivo sozinha em meu castelo: a Dor... Debruço-me às ameias ao sol-pôr E ponho-me a cismar não sei em quem! Castelã da Tristeza, vês alguém?!... — E o meu olhar é interrogador... E rio e choro! É sempre o mesmo horror E nunca, nunca vi passar ninguém! — Castelã da tristeza por que choras, Lendo toda de branco um livro d’horas A sombra rendilhada dos vitrais?... Castelã da Tristeza, é bem verdade, Que a tragédia infinita é a Saudade! Que a tragédia infinita é Nunca Mais!!

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.