غزل شمارهٔ ۴۰۸
ف فروغی بسطامی
0
Altın Yaprak
شبها به بزم مدعی ای بی مروت جا مکن
آرام جان او مشو آزار جان ما مکن
از بهر حسرت خوردنم لب بر لب ساغر منه
دست از پی آزردنم در گردن مینا مکن
در بزم غیر ای بی وفا بهر خدا مگذار پا
ما را و خود را بیش از این آزرده و رسوا مکن
هردم به مجلس ای رقیب از یار دلجویی مجو
خاطر نگهداریش را خاطر نشان ما مکن
درد فروغی را دوا تا کی به فردا افکنی
اندیشه از فردا بدار امروز را فردا مکن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş