شمارهٔ ۱۷
ف فروغی بسطامی
0
Altın Yaprak
بشنو ای تازه غزال این غزل تازه شاه
تا شود خوش دلی هر دو جهان حاصل تو
در ازل چون بسرشتند ملایک گل تو
حیف و صد حیف که کردند چو آهن دل تو
همه جایی و ندانیم کجایی ای دوست
هیچ کس پا ننهاده ست به سر منزل تو
دل عشاق به امید وصال تو خوش است
ره ندارند به جایی به جز از محفل تو
هر کجا رو کنی ای دوست همه مشتاقان
هم چو مجنون بدوند از عقب محمل تو
دوش پیش دهنت مشکل خود را گفتم
گفت کز تنگی حل می نشود مشکل تو
عقل در چاره سودای تو بی چاره بماند
وقت آن است که دیوانه شود عاقل تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş