Do vasto Oceano flor, gentil Madeira

F Francisco Álvares de Nóbrega
0 Altın Yaprak
Do vasto Oceano flor, gentil Madeira, Que de murta viçosa o cimo enlaças, Sóbria a teu seio amamentando as Graças Co'o vitreo succo da immortal Parreira. D'aquelle, que em ti viu a luz primeira, Se acaso é crivei que inda apreço faças, Entre o prazer das brincadoras taças, Recolhe a minha producção rasteira. É donativo escasso, eu bem conheço; Mas o desejo, que acompanha a offrenda, Lhe avulta a estima, lhe engrandece o preço. Deixa que a roda o meu Destino prenda; Em cessando estes males, que padeço, Talvez então mais altos dons te renda.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.